Hervormde gemeente De Rank
VOLGENDE DIENST:
Zondag 31 Maart 2019
Ds. J.G. Zomer
10.00 uur
 

                                                                                                              Ezechiël 33:21-33

Wanneer het goed met je gaat, kabbelt het leven van alledag rustig door. Je doet je werk, je hebt je vaste activiteiten in de week en op zondag is er de kerk. Dat God in je leven is, lijkt soms net zo vanzelfsprekend als het feit dat je elke dag brood hebt om te eten. In deze weken voor Pasen wordt de dagelijkse gang van zaken onderbroken voor de veertigdagentijd. De vanzelfsprekendheid maakt plaats voor bezinning en verstilling. Daar maken we ruimte voor. En dat is goed en soms ook nodig.

In de tijd van Ezechiël gingen mensen er vanuit dat God hun zou helpen. Ze luisterden graag naar de profeet - gaven hoog op van zijn preken. Ondertussen lieten ze de woorden van God verder links liggen en gingen ze hun eigen gang. Ze hadden de mond vol van liefde, maar dachten verder vooral aan hun eigen hachje, aan nog meer en nog beter. Dat werd een puinhoop. Ook letterlijk: Jeruzalem was een ruïne geworden en de mensen werden gedeporteerd.

De verwoesting van Jeruzalem was een diep dieptepunt. Maatschappelijk, economisch, maar ook geestelijk. Hoe kon God dit toelaten? Zelfs in deze penarie namen de mensen geen ruimte voor reflectie. Ze gingen er gewoon vanuit dat God het wel weer goed zou maken. Zij waren immers de nakomelingen van Abraham? Dan was het beloofde land van hen.
Soms staan we in ons eigen leven ook bij de puinhopen. Het is ons bij de handen afgebroken; in het gezin, in je werk, of er is een conflict waar maar geen einde aan lijkt te komen. Het heeft weinig zin om dat te relativeren. Ook je eigen aandeel daarin. Hoe moeilijk het ook is om dat onder ogen te zien.

Je hoeft niets te doen om Gods steun te verdienen. Hij wil er graag voor je zijn. Maar daar houdt het niet op. Je krijgt van Hem ook de ruimte. Ruimte om eerlijk naar jezelf te kijken. Hij biedt soms een kritische stem, een kritische blik van een ander. Ervaar jij ruimte van God? Ruimte, om ook een kritische stem toe te laten? De veiligheid die nodig is om eerlijk te zijn naar jezelf?
Soms voelen we ons zo onafhankelijk en sterk. We trotseren verleidingen, denken dat we wel sterk in onze schoenen staan, zijn overtuigd van ons gelijk. Maar we vergeten onze zwakten, onze kwetsbaarheid, dat we fouten maken. Jezus werd gebroken, om de puinhopen die wij maken.
De puinhoop in ons hart, de puinhopen in ons leven. Het kostte God alles, om ons te winnen. Daar kun je stil van worden, Jezus ging met liefde de weg van het kruis, wij kunnen daar niets bij en niets af doen.

Alles wat we hebben opgebouwd als kerk, wordt soms weer afgebroken. Alles wat we hebben opgebouwd als mensen, breekt ons soms bij de handen af. Totdat we weer terug zijn bij het begin. Bij de Heer van de kerk. Bij onze Vader. Dan beseffen we weer hoezeer we afhankelijk zijn, van Gods genade. Dat Hij ons dit leven geeft. Dat we elke dag weer mogen beginnen, vanuit Zijn genade.
Met Zijn liefde die ons inspireert, die ons aanspoort. Er ontstaat ruimte voor elkaar, om elkaar in genade te aanvaarden, er ontstaat ook ruimte om genadig naar jezelf te zijn.

Een mens te zijn op aarde
in deze wereldtijd,
is leven van genade
buiten de eeuwigheid,
is leven van de woorden
die opgeschreven staan
en net als Jezus worden
die 't ons heeft voorgedaan

Ds. Prins-van den Bosch