Hervormde gemeente De Rank
VOLGENDE DIENST:
Zondag 26 Mei 2019
Mevr. J. Luten
10.00 uur
Zuidwolde
 

Hoe opgewekt ben jij?

Soms ga je met tegenzin naar je werk. Of het geruzie van je kinderen wordt je even teveel. Of je maakt je zorgen om dat bobbeltje, dat je vanmorgen onder de douche voelde in je oksel. Maakt het in die situaties uit dat je net Pasen hebt gevierd?

Pasen gaat over vreugde, over niet bang zijn. Dat kan wat oppervlakkig klinken. Maar Pasen is het beste nieuws dat je kunt horen, het biedt echte hoop. Want wat is er beter dan dat degene die voor ons de diepste diepten is doorgegaan, ook weer is opgestaan? Dat de dood is verslagen?
Voor Adam en Eva was de dood iets ondenkbaars, iets wat ze zich niet konden voorstellen. Nu wordt juist het tegenovergestelde waar. Doordat Jezus is opgestaan kunnen we alvast iets zien van wat voor ons misschien wel ondenkbaar is: een wereld waar de dood is uitgebannen. God heeft de dood overwonnen! Omdat Jezus als eerste is opgestaan, is daarmee ook de mogelijkheid ontstaan dat ook wij kunnen opstaan uit de dood! Dat de dood ooit een vage herinnering wordt, dat de dood een onmogelijkheid wordt.

Als Jezus leeft, dan doet hij dat ook nu. Dan is Hij overal. Ook als je met tegenzin in de auto stapt, op weg naar je werk. Je zou eens hardop kunnen zeggen: "God, U bent ook hier. Wilt U me laten zien waar U in mijn werk aanwezig bent?" Of als het geruzie van je kinderen je even teveel wordt: "God, u bent hier. U leeft." Wordt er dan wat anders? Of als je je zorgen maakt om dat bobbeltje, wat betekent Pasen dan voor je? Als er even geen trompetten schallen of hemelse koren te horen zijn, geen narcissen om je op te vrolijken en het leven niet zo opgewekt lijkt en voelt?

Het eerste dat de vrouwen te horen krijgen van de engel, in Mattheüs, is de uitspraak: "wees niet bang". Als jij bang bent om zo'n bobbeltje, of door die vreemde opmerking van je baas op je werk, of dat al je dromen over een gelukkig gezin nooit waar gaan worden, dan is dat het eerste dat je mag bedenken: "Wees niet bang!". Dat betekent niet dat je in een soort euforie al je zorgen aan de kant schuift, maar wel dat je uiteindelijk zegt: Jezus leeft. Ik las het boek Be not afraid van Samuel Wells, hij noemt dat: the discipline of joy. De discipline van vreugde. Dat je bedenkt; als Jezus leeft, is ook mijn leven veilig. Ik ben nergens alleen. God is ook hier.

In alle paasverhalen gaan mensen terug naar de leerlingen om het te vertellen. Ze delen het nieuws. Pasen is er niet alleen voor jou, het is iets gezamenlijks. Het gaat niet om jouw zekerheid, jouw stabiliteit, jouw blijdschap, maar om een gedeelde ervaring. Dat je in de kerk om je heen kijkt en bedenkt: hé, heb jij die hoop ook ontdekt? Delen wij diezelfde vreugde? Leeft God ook in jou? We gaan naar de kerk en ontdekken dat ook anderen Pasen hebben ervaren, zelfs in levens die niet zo vreugdevol en eenvoudig lijken.

De vreugde van Pasen is een ontdekkingsvreugde. Net zoals bij de ontdekking van een geweldig muziekstuk: je duikt achter je computer en probeert alles te weten te komen over die zanger, en je speellijst komt vol te staan met zijn liedjes. Of je slaat een boek dicht, helemaal betoverd door de auteur en je spurt naar de bieb om alles van die auteur in te slaan en mee te nemen naar huis. Het is onmogelijk om alles in één keer in je op te nemen. Je kunt die stapel nummers of boeken gewoon niet in één keer in je op nemen. Door die ontdekkingsvreugde heb je de smaak te pakken, maar je kunt het nooit in z'n geheel bevatten, er is altijd nog meer te ontdekken. Zo is het ook met de vreugde van Pasen, soms heb je de smaak ervan weer helemaal te pakken, maar je weet: er komt nog veel meer. Sterker nog: het beste moet nog komen. Daarom maakt Pasen ons zo opgewekt!

Ds. Prins-van den Bosch